Vijf mythes die elke ouder voor zichzelf zou moeten ontkrachten betreffende tieners

Vijf mythes waarvan iedere ouder zou moeten weten dat die niet waar zijn.

Beste ouder, weet je wat de vijf mythes zijn waar je van denkt dat ze waar zijn, maar die je toch anders moet gaan bekijken als je een gezonde relatie met je tieners wil creëeren?

Veel ouders zijn zich er niet bewust van dat ze hun kinderen opvoeden zoals ze dat zelf ook hebben meegemaakt. Ze hanteren dezelfde regels, doen wat ze gewend waren, en passen soms ook iets anders toe. Het rare is dat het opvoeden van kinderen vaak als “vanzelfsprekend” wordt gezien en dat het niet een klakkeloos toepassen van regels is. Regels zoals we die gewend waren. Helaas vraagt deze tijd om aanpassingen. Veel oude regels werken niet meer in deze tijd. Ik heb het vooral over de tijd waar we vandaag in leven die anders is. Er is nu een wereld van telefoons, youtube, social media etc en die was er vroeger niet. Het corona virus was er niet, zoals vele andere onderwerpen. Dus het is fundamenteel om daarop te reageren als ouder want niets is vanzelfsprekend en zeker niet als je een tiener in huis hebt.

Laten we eens samen kijken naar de vijf mythes die vandaag de dag gecreëerd zijn met betrekking tot tieners

1. Tieners luisteren niet naar ouders

“Mijn zoon luistert helemaal niet naar mij”, “Ik weet niet meer wat ik moet doen, als ik hem iets vertel komt het het ene oor binnen en gaat het het andere oor weer uit “, “Als ik met hem praat, heb ik het gevoel dat ik tegen een muur praat”

Herken je dit verhaal?

Dan kan ik je zeggen dat het misschien zo lijkt dat je kind niet naar je luistert, maar onze kinderen luisteren altijd.

Natuurlijk betekent luisteren niet dat ze doen wat we zeggen, maar ze luisteren wel en vaak ook heel goed zelfs als ze een slechte dag hebben.

Om ze te laten begrijpen wat we zeggen en misschien iets in praktijk te brengen is het wel belangrijk dat je de juiste aanpak hebt. Dat je niet vanuit de keuken begint te praten als zij in de huiskamer zitten, dat je empathie toont voor wat zij zeggen en vooral niet met een advies of oplossing aankomt. Daar houden ze niet van en het werkt averechts. Dán luisteren ze helemaal niet.

2. Tieners zijn verslaafd aan technologie

Dit wereldwijde vooroordeel wekt veel belangstelling van ouders. We kunnen niet langer ontkennen dat pubers niet langer kunnen leven zonder een mobiele telefoon. En dat dan zeggen met grote minachting. Omdat kinderen vandaag de dag een dubbelleven leiden, online en offline en ze daar niets aan kunnen doen, dit is hun wereld en hun manier om er ook bij te blijven. We moeten deze dubbele realiteit accepteren en dat een plekje geven .

Het gebruik van technologie is niet automatisch verslavend, jongeren hebben contact via social media, chats met vrienden, met de sportgroep, met de klas. Via de verschillende apps wisselen ze gemakkelijk belangrijke gegevens uit, delen ze nieuws dat hen interesseert, downloaden ze muziek en bekijken ze tutorials die hen interesseren. Meerdere uren per dag op je mobiele telefoon zitten is normaal. Natuurlijk moet je regels invoeren maar dat dan wel op de juiste manier doen.

16 uur per dag op hun mobiele telefoon, weigeren andere vrienden te ontmoeten, zichzelf in de kamer opsluiten, dat is technologieverslaving.

Maar wat is verslaving? Het is slechts een gevolg van een behoefte die altijd heeft bestaan ” de noodzaak om een leegte op te vullen”. Misschien manifesteerde deze behoefte zich in het verleden op andere manieren, vandaag is er de technologie en manifesteert zich die op deze manier.

Wat moeten ouders doen in plaats van zich vast te houden aan dit vooroordeel? Als een kind niet verslaafd is, maar nog steeds veel gebruik maakt van de nieuwe technologie, moeten ouders allereerst beginnen met het geven van een goed voorbeeld en regels maken, die voor iedereen gelden (als ik iedereen zeg, bedoel ik dat ouders begrijpen dat ze altijd eerst het voorbeeld moeten geven). Als een ouder daarentegen denkt dat het kind verslaafd is, moet hij om hulp vragen, niet oordelen of meteen er hard op in gaan, maar op alle mogelijke manieren proberen de oorsprong van dit probleem te achterhalen.

3. Tieners willen onafhankelijk zijn

Tieners willen hun eigen plek vinden en de navelstreng doorknippen die hen met hun ouders verbindt. Hun hersenen ontwikkelen zich en hebben andere dingen nodig; vrijheid, vriendschap, nieuwsgierigheid, identiteit.

Het ontdekken van hun identiteit buiten het gezin is van cruciaal belang voor een gezond groeiproces. We moeten ze de ruimte geven om de wereld te ontdekken, maar we moeten en kunnen ze niet volledig alleen laten op deze verkenningstocht.

Je kunt een tiener alleen laten bij het schoonmaken van zijn of haar kamer, het tanden poetsen, zich verkleden, het kiezen van vrienden, maar op emotioneel niveau op zoek naar onafhankelijkheid betekent dat niet dat ouders plotseling de “scène”
verlaten. Het brein van een tiener laat hem/haar geloven dat het tijd is om alles te ontdekken, maar het brein weet niet of het klaar is om alles alleen aan te kunnen.

Kinderen moeten worden begeleid op momenten dat ze in crisis komen en niet weten hoe ze moeten reageren op bepaalde innovaties die ze buiten de gezinsomgeving vinden (school, vrienden, relaties, sport).

Wij ouders moeten over hun behoeften kunnen spreken, hen ondersteunen bij hun keuzes, en er zijn en waakzaam zijn wanneer ze bij ons terug willen komen. Mam en Pap zijn en we moeten de veilige haven zijn waarvan kinderen weten dat ze er de hele tijd hun toevlucht kunnen nemen.

4. Tieners zijn onverantwoordelijk

Ja, het is waar, maar alleen als we ze onverantwoordelijk maken. Hoeveel dingen doen wij ouders voor hen die ze eigenlijk zelf kunnen doen?

Hun kamer opruimen, hun kleding wassen, strijken altijd koken, helpen met huiswerk etc. Bij al deze zaken moeten de jongeren worden begeleid, de ouder moet naast hen staan om hen te leren hoe het moet en ze los laten in hun nieuwe rol.

Als je tiener niet netjes is en gewoon geen routine heerft, kunnen we hem/haar begeleiden bij het creëeren van een nieuwe routine. Wat je niet hoeft te doen is tegen hem/haar te schreeuwen, dingen voor hem doen of hem dwingen om ze op jouw manier te doen tot het punt van bedreigingen, zoals b.v. “Ik doe je mobiele telefoon uit!”.

Kinderen hebben nog geen ontwikkeld brein tot ze het punt bereiken waarop ze goed kunnen organiseren en veel verschillende activiteiten kunnen overzien. Ze kunnen in een crisis terecht komen en we moeten dan dicht bij hen staan en hen verantwoordelijk maken, dat wil zeggen door hen te begeleiden bij het vinden van de oplossing en hun eigen manier van doen toe te laten passen op het leven.

Als je te veel doet, houd je hun groei tegen, als je wilt dat ze af en toe zelf koken en ze vervolgens leren hoe ze het moeten doen, zorg je ervoor dat ze de tools hebben om het daadwerkelijk te doen.

5. Adolescentie is slechts een overgangsfase

Deze laatste mythe is erg belangrijk dat deze wordt ontkracht. De adolescentie gaat natuurlijk voorbij, maar hoe gaat het voorbij, goed of slecht? Wat voor een volwassene komt uit deze periode? Een volwassene vol onzekerheden en onevenwichtigheden of een zelfverzekerde volwassene, in staat om de uitdagingen van het leven aan te gaan en zich te verhouden tot anderen?

De adolescentie begint en eindigt alleen met succes als we onze adolescenten begeleiden om het op een goede manier te overwinnen. Vijftig jaar geleden was de opvoeding anders en grotendeels gebaseerd op angst, er werd niet gepraat en tegengesproken en als deze regels werden overtreden, losten de ouders het op met de “ oude school” straffen.

Als je die nog zou toepassen, ontdek je dat door de evolutie en andere zienswijzen zo’n aanpak niet meer werkt. Je moet ervoor zorgen dat je je kind coacht als ze tieners zijn en ze niet bang voor je worden want dat komt er op latere leeftijd weer uit. Vandaag de dag zijn kinderen zeer geïnformeerd, ze kennen hun rechten, ze hebben een heel ander concept van vrijheid dan voorheen, hun ambities en eisen zijn anders. Het is belangrijk voor ouders om een onderwijssysteem in te voeren dat in de pas loopt met de tijd en dat ze vooral eerlijk zijn tegenover hun adolescenten.

Dit is de enige manier om ervoor te zorgen dat de adolescentie voorbijgaat zonder enig trauma of letsel dat het leven van de toekomstige volwassene zal schaden.

Wilt u begeleid/of begeleid worden in de opvoeding van uw kind door professionele coaches en op de hoogte blijven van de tijden die actueel zijn over alle thema’s van de adolescentie (van voeding, eigenwaarde, pesten, communicatie etc.)

Ik hoop dat dit artikel nuttig voor je is geweest

Laat me je reactie achter als je wilt, ik lees altijd alle reacties met veel plezier

Nan Coosemans

Familie Coach, Jongeren therapeut, Schrijfster en oprichtster van Younite