Mijn tiener heeft geen respect voor mij!
Nan Coosemans ·

Goede vraag, wie is er de baas in huis vandaag de dag, de kinderen of de ouders? Minstens 8 van de 10 ouders die we begeleiden tijdens familiecoaching sessies, of tijdens onze cursussen,vertrouwen ons
Goede vraag, wie is er de baas in huis vandaag de dag, de kinderen of de ouders?
Minstens 8 van de 10 ouders die we begeleiden tijdens familiecoaching sessies, of tijdens onze cursussen,vertrouwen ons hetzelfde toe: ” Onze zoon/dochter heeft geen respect voor mij, is brutaal en zelfs agressief.
Dit onderwerp gaat niet alleen over situaties “in huis” maar ook over gebeurtenissen op school of buiten de deur.
Hoe moet dat in de toekomst verder gaan? Wordt het erger en is er meer geweld?
In ieder geval kunnen we onszelf deze vragen stellen, en tegelijkertijd als het nodig is nadenken over oplossingen, om anders met dit probleem om te gaan”.
Ik denk dat het belangrijk is om in de eerste plaats te kijken naar wat er gebeurt binnen “de muren van het huis”. Want in de huiselijke omgeving worden normen en waarden gevormd.
Wat ik vaak doe met ouders is ik begin te vragen:
- Wat betekent respect voor jou als persoon en ouder?
- Is er enig respect tussen jou en je partner?
Je kunt geen respect verwachten van je kinderen als er geen respect is binnen de opvoeders.
Daarom is het begrijpen en het duidelijk maken van wat in jouw gezin belangrijke waarden zijn. En zit je daarmee met elkaar op een lijn?
Ouders zijn vaak bang dat hun kinderen niet genoeg van ze houden.
Ouders zijn vaak onzeker over hoe met hun kind om te gaan en vaak zijn ze zo bezig met hun verplichtingen en dagelijkse problemen, dat ze te veel langs zich heen laten gaan. Juist op zo’n moment bestaat de kans dat het kind over je heen “loopt”.
En dat niet alleen, onze eigen opvoeding heeft ook een grote invloed gehad m.b.t. hoe we onze kinderen zullen begeleiden in hun leven. Als je bijvoorbeeld hele strenge ouders had, kan het zijn dat je nu minder streng bent en/of bang bent dat je je kind pijn zal doen als je te streng bent omdat je zelf last hebt gehad van je eigen jeugd.
In ieder geval, voordat we weten hoe we ermee om moeten gaan, moeten we ons realiseren wat er in de geest van de tiener gebeurt.
Er zijn 5 zeer belangrijke hoofdpunten in hun ontwikkelingsperiode van tieners:
- Ze moeten hun identiteit, hun talenten en hun verlangen om dingen die niet mogen kunnen ontdekken!
- Ze zijn op zoek naar aandacht! (van ouders en de buitenwereld)
- De invloed van groepsdruk/vriendschappen (sociaal deel)
- Ze creëren/zoeken naar nieuwe dingen, ze willen de grenzen overschrijden.
- Ze maken belangrijke hormonale veranderingen door.
Dit alles betekent dat ze “vrijheid” nodig hebben om zich te ontwikkelen en tegelijkertijd hebben ze ook “grenzen en regels” nodig die zijn afgesproken in het gezin.
Veiligheid thuis en een gezond referentiepunt zijn essentieel omdat ze zich soms niet eens realiseren dat ze zich respectloos gedragen. Ze hebben ook moeite om de emoties te beheersen die in hun hoofd omgaan, en zijn vaak gestrest en hebben moeite alles uit elkaar te houden..
Wat kun je als ouder doen?
- Wees een voorbeeld. Laten we het eerst hebben over communicatie en respect tussen jullie zelf. Stel ook voor jullie samen duidelijke regels op over wat je in huis wilt.
- Definieer de grenzen van je kind (hier praten we over terugkomtijden van uitgaan, Wat de bijdrage is mbt het huishouden hoe het andere mensen aanspreekt (dit al als kind) en welke verantwoordelijkheid het kind heeft .
- Stel communicatieregels in het huis op, ook voor jezelf en wees duidelijk over welke manier van communiceren niet wordt geaccepteerd.
- Als het kind op een onaangemname manier tegen je spreekt, maak duidelijk dat je daar niet van gediend bent en zeg bv. “Ik voel me gekwetst als je zo tegen me praat dat vind ik niet acceptabel”.
- Blijf kalm. Ga niet schreeuwen, op dat niveau is het slecht communiceren en verlies je de strijd. (ik noem het “strijd” omdat tieners het zo ervaren: “Ik moet winnen van mijn ouders!”)
- Als je kind bepaalde grenzen overschrijdt, is het belangrijk om dan bv dit tegen hem/haar te zeggen: “Stop, ik accepteer dit niet, zo wil ik niet behandeld worden, dit is voor mij respectloos, je loopt weg, zegt niets meer en zegt; “we zullen er later over praten”. Je negeert het kind daarna helemaal.
- Controleer of je begrijpt wat het tegen je zegt. Vaak realiseren de kinderen zich niet dat ze respectloos zijn over hoe ze iets zeggen. Reageer als ouder zonder emotie en wijs hem/haar erop dat je dit niet accepteerd en respectloos vindt
- Praat op een verstandige manier met je kind, geef het niet de indruk dat je alles weet
- Geef je kinderen verantwoordelijkheid. Je hoeft niet alles voor hem/haar te doen. Denken dat hij/zij het niet alleen kan, is soms de grootste valkuil.Ze kunnen meer dan je denkt. Soms is het misscien op hun manier en die is vaak niet zoals jij het zou doen.
- Leer het kind met je in gesprek te gaan. Te “ er over te praten, onderhandelen”. Als het er niet mee eens is, praat dan eerst met hem/haar(over het onderwerp wat op dat moment speelt). Duidelijkheid daarin is belangrijk.
- Maak samen een afspraak, beslis niet alleen zodat het kind zich moet aanpassen. Punt 1: dan is het is geen beslissing van jullie samen, maar een oplegging van jouw kant. Punt 2: als je het kind niet leert te onderhandelen, zal het de afspraken niet nakomen omdat hij/zij er niets over te zeggen heeft en zich daarom niet verantwoordelijk zal voelen.
- Geef een compliment als het de juiste dingen doet of zegt. Positieve ondersteuningen helpen om een effectievere manier van communicatie in huis te creëren.