Ik vind de vrienden van mijn tiener maar niks

·

Ik vind de vrienden van mijn tiener maar niks

Het overkomt veel ouders: je zoon of dochter begint om te gaan met iemand die je gewoon niet ligt. Misschien is hij of zij onbeleefd, te opdringerig, arrogant, of krijg je gewoon het gevoel dat er iet

Het overkomt veel ouders: je zoon of dochter begint om te gaan met iemand die je gewoon niet ligt. Misschien is hij of zij onbeleefd, te opdringerig, arrogant, of krijg je gewoon het gevoel dat er iets niet klopt.

Of misschien lijkt het alsof die vriend je kind beïnvloedt op manieren die niet bij hem passen: cijfers die dalen, een gesloten houding, prikkelbaarheid of brutaal antwoord dat je eerder nooit zag, plotselinge, onaangename veranderingen.

Dan ga je nadenken: “Moet ik ingrijpen? Moet ik hem verbieden deze vriend te zien? Moet ik iets zeggen? Of juist zwijgen? Wachten?” Het antwoord is nooit eenvoudig. Maar er is een manier om hiermee om te gaan zonder de band met je kind te beschadigen. Haal diep adem en laten we kijken hoe je dat kunt doen.

Wanneer vrienden je niet bevallen (ook al zijn het geen “slechte” vrienden)

Eerst even rustig kijken naar de situatie. Niet elke vriend die je niet ligt, is per se een slechte invloed.

Vaak gaat het gevoel van irritatie meer over jou dan over hen. Vraag jezelf af: waarom stoort deze nieuwe vriend me zo?

  • Is hij te anders dan mijn kind?

  • Vind ik zijn uiterlijk storend?

  • Praat hij grof?

  • Zou ik vroeger zelf nooit met zo iemand omgaan?

Soms zijn het echte waarschuwingssignalen, maar vaak zijn het gewoon generatievooroordelen.

Probeer dus eerst te observeren zonder te oordelen. Vraag jezelf: stoort het me wie hij is, of wat hij doet?

Het grootste risico: te hard ingrijpen

Zeggen “Die vriend vind ik niet leuk” of hem verbieden elkaar te zien, is een van de veiligste manieren om die vriendschap juist te versterken.

Hoe vaker je kritiek geeft op iemand die je kind leuk vindt, hoe aantrekkelijker die persoon wordt. Zeker tijdens de tienerjaren doen kinderen vaak het tegenovergestelde van wat je zegt. En elke aanval op hun persoonlijke keuzes voelt als een aanval op hun identiteit.

Wat gebeurt er meestal dan?

  • Je kind verdedigt de vriend fel: “Jij kent hem niet!”

  • Hij trekt zich terug of sluit zich af

  • Hij beschuldigt jou van niet begrijpen

  • En (ergste geval) hij gaat liegen om de vriendschap voort te zetten

Wat kun je wél doen?

Enkele tips om hier slim mee om te gaan:

  1. Vraag in plaats van te beschuldigen
    In plaats van: “Die vriend vind ik niet leuk” probeer: “Het lijkt alsof je sinds je met hem omgaat een beetje veranderd bent, is dat mijn indruk?”

  2. Stel vragen die aan het denken zetten
    Zonder hem in de val te lokken: “Voel je je echt jezelf bij hem?”, “Wat vind je leuk aan deze persoon?”, “Hoe voel je je als jullie samen zijn?”

  3. Deel je gevoelens, niet je oordeel
    In plaats van: “Dat meisje is vals”, probeer: “Soms heb ik het gevoel dat zij je niet altijd behandelt zoals je verdient, maar misschien vergis ik me. Hoe voel jij je bij haar?”

  4. Geef vertrouwen
    Laat hem fouten maken, dat hoort bij opgroeien. Alleen als hij weet dat hij zonder oordeel bij jou terug kan komen, zal hij dat ook doen, vooral als hij merkt dat hij fout zat.

En wat als het om een crush gaat?

Dan wordt het lastiger. Liefde maakt dat verdedigingen omhoog gaan. Elke kritiek voelt persoonlijk en pijnlijk. Als je het vriendje of vriendinnetje niet leuk vindt, gebruik dan extra voorzichtigheid en nog meer luisteren.

Verboden zijn scherpe uitspraken zoals:

  • “Het is maar een crush, dat gaat voorbij.”

  • “Het is overduidelijk dat hij/zij niet oprecht is.”

  • “Hij/zij verdient jou niet.”

Wel goed zijn vragen die ruimte geven voor dialoog:

  • “Je lijkt de laatste tijd wat down, gaat alles goed tussen jullie?”

  • “Ik wil dat jij je goed voelt in deze relatie. Hoe gaat dat voor jou?”

Als er echt iets mis is, zal je kind dat uiteindelijk zelf ontdekken. Jouw rol is aanwezig zijn, niet zijn ogen openen, en er zijn als hij de waarheid zelf begint te zien.

Vertrouw op je instinct, maar vooral op de relatie met je kind

Het is normaal dat vrienden of partners van je kind je ongemakkelijk maken. Soms terecht, soms door angst, vooroordelen of veranderingen. Het belangrijkste is niet te proberen hun keuzes te veranderen, maar een stabiel, betrouwbaar steunpunt te blijven.

Wees een ouder die niet altijd zegt: “Zie je wel?”, maar: “Misschien ben ik het er niet helemaal mee eens, maar ik ben er voor jou, vooral nu.”

Nan Coosemans

oprichtster Younite